Om du ikkje kan le, kan du like så greitt vere død

et kunstnerisk selvmordBoka Et kunstnerisk selvmord av Karstein Volle startar med korleis Volle sjølv har fått døden på alt for nært hald den siste tida. Og han møter den med pågangsmot og sjølvmedlidande. Språket er utprega breitt og slangprega, noko som gir litt distanse til tematikken. Det er for det meste bilde, og ganske lite tekst. Det gjer det også mykje vanskelegare å forstå hensikta med boka.

Den seriøse og personlege starten overraskar, og det er modig gjort av ein vitseteiknar og ikkje prøve å vere morosam, men eg synest forsøket fell mellom to stolar. Eg verken ler eller blir riven med i dramaet.    

Han bruker bilde og beskriv hendingar og små skjebnar, som han kallar det. Dei inneheld små ting som plagar deg i dagleglivet som for eksempel «Folk som bråker i fylla og veit det og DRITER i det», «Folk som står til venstre i rulletrappa» og «Eplespisere på offentlig transport.»

Dette er på ein måte svart humor. Ingenting som har med døden å gjere er jo noko artig, men Karstein Volle får det ut på ein humoristisk måte. Svart humor er ikkje noko ein tenker over for det meste, men ein ser det jo faktisk i kvar film ein ser. Ein berre tenker ikkje over det

Av elev 11STAB

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s